Η Δανάη Κολοβού, φυσιοθεραπεύτρια με εμπειρία σε γηριατρικά προγράμματα, απαντά στις αμφιβολίες για την ασφάλεια των ασκήσεων ισορροπίας.
Ποιος έλεγχος προηγείται της άσκησης
Ελέγχω πρώτα αν ο ασκούμενος παίρνει φάρμακα που προκαλούν ζάλη. Τα αντιυπερτασικά και τα διουρητικά αλλάζουν την πίεση απότομα. Μετά βλέπω αν υπάρχει οστεοπόρωση διαγνωσμένη με μέτρηση πυκνότητας. Τρίτο σημείο είναι η όραση, γιατί ακόμα και μικρή θολούρα επηρεάζει την ισορροπία περισσότερο από όσο νομίζουν οι περισσότεροι.
Τι εξοπλισμό θεωρείτε απαραίτητο
Χρειάζεται σταθερή καρέκλα χωρίς ρόδες, ύψους που τα πόδια αγγίζουν εντελώς το πάτωμα. Προτιμώ επιφάνειες με αντιολισθητικό δάπεδο, όχι χαλιά που μετακινούνται. Ένα στήριγμα τοίχου ή κάγκελο σε απόσταση χεριού λειτουργεί καλύτερα από μπαστούνι κατά τη διάρκεια της άσκησης.
Πώς κρίνετε αν κάποιος είναι έτοιμος
Του ζητώ να σταθεί με τα δύο πόδια μαζί για είκοσι δευτερόλεπτα χωρίς να κουνηθεί. Αν δεν τα καταφέρνει, ξεκινάμε από ασκήσεις καθιστές. Η ικανότητα να σηκωθεί από καρέκλα χωρίς χέρια δείχνει επαρκή δύναμη ποδιών για όρθιες ασκήσεις.